Wij maken allemaal deel uit van het geheel

Wij maken allemaal deel uit van het/een geheel; wanneer dat zo is waarom stoppen we dan iedereen die een beetje anders is dan "normaal", wat dat dan ook wezen moge, weg in een aparte leefomgeving? Om het maar netjes te zeggen..... en anders gezegd: waarom stoppen we een ieder die anders is in een apart hok(je)? Misschien is duidelijker taal dan toch even beter. Met "anders" bedoel ik zelfs ook "ouder". Waarom verstoppen wij zelfs de oudere mens? Willen we daar zelf niet aan herinnerd worden?

Je kent het vast. Jij spreekt redelijk Engels (or whatever andere taal of kunde); zodra jij engels praat met een echte engelsman (of vrouw), dan schiet jouw taalvaardigheid opeens met stukken omhoog. Wanneer je echter in gesprek raakt met een man of vrouw die steenkolenengels praat, dan kan jij ook opeens de juiste woorden niet meer vinden.

Wat is dat toch voor iets raars? Ik noem dat het trillingsniveau van de omgeving, die verandert naarmate er meer of minder mensen met ongeveer hetzelfde niveau daarin aanwezig zijn. Die trilling helpt je vooruit of maakt dat je opeens de juiste woorden niet meer weet. dat geldt niet alleen voor woorden, dat geldt voor het gehele bestaan zoals ik dat beleef.

In mijn optiek betekent het een desastreuze wending voor de oudere mens wanneer hij of zij wordt "opgenomen" in een verpleeghuis. Een geweldige verarming van de laatste levensjaren. Voor die mens maar ook voor de omgeving van die mens. Alle goede bedoelingen ten spijt laat dat duidelijk zijn! Het is een weg die wij met zijn allen hebben gekozen, nu deels terugdraaien met weer andere mensonterende omstandigheden tot gevolg, maar laat ik blijven bij die laatste jaren van een mens in een verpleeghuis, ondanks alle goede zorgen.

Het trillingsniveau is extreem laag. Enige uitdaging op mentaal vlak naar die bewoners die dat best nog zouden kunnen behappen is er niet. Samen wachten de bewoners, ontegenzeggelijk lichamelijk goed verzorgd, op een zekere dood.

Nog nooit in de geschiedenis van de mensheid zijn ouderen zo achtergesteld. Zo niet begrepen. Nog nooit in de geschiedenis zijn ouderen zelf geen baas meer over hun eigen bestaan. Nog nooit eerder laten ouderen op deze wijze over zich heen walsen.

Bovenstaande is voor mij een van de redenen om te pleiten voor een samen-leven waarin de oudere verantwoording behoudt binnen de gemeenschap waarin hij of zij leeft. Waar hij ouder wordt in gezelschap van jongeren van alle leeftijden. Waarin verantwoordelijkheden hem niet worden ontnomen. Laat die oudjes doen wat zij nog kunnen..... en verbaas jezelf, dat is veel meer dan je nu denkt.

Hans

Voorzitter CVEG

Bij sommige lezers lijkt er verwarring te zijn over waar wij voor staan en wat wij doen. Cveg staat voor (het vormen van en wonen in) een dorp of wijk. Wij zorgen als grote groep mensen voor elkaar en voor een veel kleinere groep minder gezonde mensen en mensen met een beperking. Dit zou betekenen dat er ongeveer 4 gezonde personen zijn rondom 1 persoon met een gezondheidsprobleem en/of beperking. Dit naast de gezinsleden en mantelzorgers rondom die persoon staan, maar dit nu niet meer redden omdat het teveel wordt. We willen porberen te zorgen dat gezinnen en families zo lang mogelijk bij elkaar kunnen blijven. Thuis wonen en (wellicht) sterven zien wij als een groot goed.  Daarnaast huren wij professionele gezondheidszorg in wanneer dat noodzakelijk zou zijn.Dus samen met elkaar iets voor elkaar kunnen betekenen, want anders zullen velen buiten de boot gaan vallen in deze maatschappij. Nog meer dan nu het geval is.

Willem Alexander refereerde 3 jaar gelden aan de veranderende samenleving in zijn kerstboodschap: hij noemde dat de participatie maatschappij.

Wat wij als buren willen brengen is eigenlijk niets anders dan betere, goed georganiseerde mantelzorg en nabuurschap:

  • dat het vanzelfsprekend is dat wanneer jij als gezonde buur boodschappen gaat doen, dat je dan even vraagt voor wie je nog meer boodschappen kunt doen;
  • dat je de tuin een beetje bijhoudt (wanneer jij dat leuk vindt, anders is er vast een ander die dat wel wil doen);
  • dat er altijd iemand is die een ziekenhuisbezoek begeleidt;
  • dat er iemand is die jou naar een afspraak brengt, bijvoorbeeld een feest binnen jouw kennissenkring;en nog veel meer wat je voor een ander kunt doen.

Wie komen er bij ons wonen? In ieder geval een zo divers als mogelijk gezelschap:

  • tweeverdieners met kinderen;
  • aleengaande
  • vader en moeder met kinderen;
  • één-ouder-gezinnen met kinderen
  • gezinnen (ruim) boven bijstandsniveau;
  • gezinnen en mensen op bijstandsniveau;
  • jongeren;
  • ouderen;
  • ouderen (maar soms ook jongere mensen) met een dementerende partner (wie scheiden hen niet);
  • gezinnen met een gezinslid met een ernstige beperking waarbij het gezinslid met die beperking normaal gesproken niet thuis zo kunnen blijven wonen. Waarbij dat vaak toch gebeurt omdat er nergens goede opvang gevonden wordt.

Wanneer je bij ons rondloopt zie je overwegend gezonde en naar we hopen blije mensen. Weet dat op de achtergrond die blije mensen misschien wel zo vrolijk zijn omdat ze weten dat mensen die normaal gesproken tussen wal en schip vallen, dat die mensen hier goed opgevangen worden.

 

 

CVEG staat voor het duurzaam vormen van en wonen in een Dorp of Wijk.

Een leefgemeenschap zoals die wij voorstaan  bespaart vele duizenden Euro's voor de gemeenschap per jaar doordat iedereen bij ons, ook de mensen met een beperking, deelnemen aan en onderdeel zijn van de gemeenschap. Eenzaamheid is een groot probleem in onze maatschappij met vele verborgen kosten tot gevolg. Wij willen zodanig met elkaar omgaan dat eenzaamheid niet voorkomt. Alle zorg voor elkaar geschiedt op vrijwillige basis.

Onder elkaar wordt gezorgd voor de eerste  burenhulp voordat thuiszorg of andere vorm van verpleging wordt ingeroepen.

We werken met een mobiliteitsplan.

U zult zich zelf voor kunnen stellen op welke gebieden goede burenhulp erger voorkomt. Samen voor elkaar!

Maatschappelijke kosten besparend

Misschien een idee om eens naar http://ecodorpennetwerk.nl/ te surfen. Er zijn vele vormen van ecodorpen in Nederland, hier krijgt u een aardig beeld.

Verschil tussen de meeste dorpen en ons initiatief is dat wij het liefst alles in huur realiseren, we kennen daarin dan dus geen particulier eigendom. We huren a.h.w. van onszelf, wij vormen samen de wooncoöperatie nietwaar?

Ook het bouwen nemen we niet volledig zelf ter hand. We willen ons concept graag snel vormgeven en zelf bouwen werkt enorm vertragend.

Er zijn dus verschillen, maar toch, een klik op Ecodorpen Netwerk Nederland is leerzaam.

Ecodorpen Netwerk

Als het gaat om mensen met beperkingen zijn ook voor de overheid community living en community care in toenemendemate belangrijke uitgangspunten voor het beleid. Community living betekent dat mensen met beperkingen gewoon leven in en deelnemen aan de samenleving. In het geval van community care is de hiervoor noodzakelijke ondersteuning ingebed in diezelfde samenleving. Voor de duidelijkheid: in de samenleving die wij voorstaan heeft iedereen met en zonder beperkiong zijn of haar bijdrage aan de leefgemeenschap.
Kern van beide begrippen is dat alle burgers dezelfde rechten en plichten hebben, dat zij alle maal een bijdrage leveren aan onze samenleving en daarom ook deel uit moeten maken van de maatschappij. Hoewel de begrippen hun oorsprong vinden in de verstandelijk gehandicaptenzorg, is het gedachtegoed ook van toepassing op andere doelgroepen in de gezondheidszorg zoals ouderen, lichamelijk gehandicapten en (ex-)psychiatrische patiënten.
Community care is een keuze, geen dogma. De keuze tussen community care en institutionele zorg moet iedereen voor zichzelf maken.
Deze zal afhankelijk zijn van individuele wensen en behoeften , lokale mogelijkheden en de financiële consequenties. Zodra community care beschikbaar isals alternatief voor institutionele zorg, zal opname in instellingen zich geleidelijk aan beperkentot mensen voor wie de beschikbare ondersteuning niet voldoende is. 
Knelpunten
Achterblijvende ontwikkeling Community care staat als zorgvorm nog in de kinderschoenen. Hoewel er veelbelovende experimenten zijn, blijft de ontwikkeling achter bij de verwachtingen. Mensen met verstandelijke beperkingen die hun leven op hun eigen manierproberen in te richten, lopen in onze samenleving tegen allerlei problemen op. Zo is er een tekort aan geschikte woonruimte, worden kinderen met een verstandelijke beperking meestal geweigerd door gewone scholen, is het openbaar vervoer niet toegankelijk en is er een gebrek aan arbeidsplaatsen bij de sociale werkvoorzieningen en gewone werkgevers.
Bestuurlijk model
Binnenlands bestuur De verantwoordelijkheid voor community care hoort volgens de RVZ bij het binnenlands bestuur. Op lokaal niveau zijn dat de gemeenten. Hun rol bestaat onder andere uit het helpen creëren van alternatieven voor het bestaande aanbod en het toegankelijk maken van algemene voorzieningen voor mensen met beperkingen. Hiertoe moeten gemeenten lokale en regionale partijen bij elkaar brengen en de onderlinge samenwerking bevorderen. Gemeenten moeten over deskundigheid, instrumenten en organiserend vermogen beschikken om deze rol waar te maken. Hierbij moeten zij ondersteund worden door een landelijke helpdesk.

Community Care en Community Living

Pagina 1 van 2